Şöyle şeyler hatırlıyorum: şefkat sevmekten üstündür. Çünkü biz Allah’ı severiz, bizden sadır olan sevmektir ama O bizi şefkat ile sever. Bizden giden değil ondan gelen daha değerli ve daha büyüktür haliyle. Hem sevmek bir karşılık ister. Karşılığı olmadığı taktirde sevgi azalabilir. Ama şefkat karşılık beklemez. Hem Yusuf Suresi’nde daha ehemmiyet verilen durum Züleyha’nın aşkı değil Ya’kub’un şefkatidir.
Bütün felsefeyi sevgi üzerine kurmaya çalışmak kişiyi nereye ulaştırır?
Şöyle bir şey hatırlıyorum: İnsan’a bazı kuvveler verilmiş ki dünyada bunları kullanarak bir şeyler yapabilsin. Mesela korku. Korku seni canlı tutar, tehlikelerden korur. Korkularınla yüzleşmek ve üstesinden gelmeye çalışmak seni geliştirir. Bir de sevmek kuvveti var işte. Sevmek kuvveti öyle büyüktür ki belki de sonsuz olan ender şeylerden biridir. Güzel olan her şeyi seversin. Güzel olan yeni bir şey gördüğünde, misal bir çiçek ya da bir çocuk, çok fazla sevdim, buna verecek sevgim kalmadı, bazı şeylerden vazgeçmeliyim demezsin. Çünkü sevgi sonsuzdur. Çünkü sevmek kuvvesi Allah’ı sevmek için var. Çünkü O’nu sevmek için böylesine büyük bir kuvvet gerekli belki de… Hem “… mü’min kulumun kalbine sığdım” demişse bu sevgi ancak ona sarfedilmeli değil mi?
Sonra sen O’nu bulamadın, çünkü O’nu bilemedin ve daha öteye de gidemedin. Ama işte o sevgi kuvveti çok büyük. İnsan taşıyamıyor. İlle bir yere sarf edecek. Bir makama belki ya da mülke ve mala, şöhrete sonra şana, masumane olsa da beşere ille de insana. Lakin bu sarfı karşılamalı o muhatap yoksa döner geri gelir sana. Sonsuz olmalı o sevmenin maksudu. Değilse, ve sen BİLMİYORSAN sonsuz bir mahbub, yandın işte o vakit. Çünkü sarf ettin artık, geri toplamak büyük ızdırap, sonsuz olmalı o muhattap. Sen buna istersen aşkın büyüsü de istersen cehaletin zehri.
Allah’a sarf etmediğin o sevgiyi başkasına verirsen o şeyi sonsuz olarak görmeye başlarsın. Aksi halde aşık olman mümkün olmaz. Sormuş sonra: sonsuz olduğuna inandığın şey birden yok olursa ne yaparsın? İflas ettiği için, seçimi kaybettiği için ya da sevgilisi terk ettiği için intihar edenler geldi mi aklına? Benim de aklıma şu soru geldi: mecazi aşk olmadan ilahi aşk olamaz mı? İlle de aşktan sarhoş olmayı öğrenmek mi gerekir önce? Yoksa olmaz mı? Hem ilahi aşk nasıl olur ahir zamanda? Hep cevabını izah etmekten çekindiğim için cevapsız bıraktığım ve de şu an nefes alan herhangi birinden cevabını dinlemek istemediğim sorular.
Sonra aklıma efendimiz (a.s.v) gelir. Nasıl sevdi, sarhoş muydu, kördüğüm kalbinin neresindeydi, hiç mi bir şey anlatmadı, tek derdi neden O’nu tanıtmaktı? Mecnun olmak ahir zaman adamlığı mı sadece? Hadi diyelim öyle ve biz de mecnun olmaya çalıştık, sormayacak mı: hiç mi bilmedin elçimi? Hiç mi okumadın, hiç mi düşünüp tefekkür etmedin, hiç mi akletmedin? Ben cahilim, bilmiyorum, hayatımı tefekkür ile doldursam sorar mı, daha önce hiç sormuş muydu bilmiyorum: hiç sevmez misiniz?
Ah züleyha! Biliyorsun bu sözlerim tefekkürden değil senin yüzünden. Sen olmasaydın belki de ben bunları hiç sormayacaktım. Hiç düşünmeyecektim Yusuf nasıl sevdi diye. Sana arkasını döndü, senin yüzünden zindana düştü. Aması falan yok, zahiri bu. Ben kader nedir bilirim. Sen olmasan da Yusuf Yusuf olurdu. Ama o kadar şeyin içinde nasıl yer tuttun Yusuf’un kalbinde? Al sana bir kördüğüm daha işte.
Bu kalp hangi beşeri sevdiyse o Züleyha mıdır? Yoksa Züleyha olmak da mı bir hüner ister? Diyelim ki ister, diyelim ki Züleyha Yusuf’un alnındaki nur’a aşıktı da Yusuf da bunu bilip öyle sevdi. Peki ben nereden anlayacağım kim Züleyha? Hem önce bir nur mu yanmalı alnımda? Bilmiyorum nereden başlayacağımı ve nerede duracağımı ya da biliyorum da işte, ne bileyim.
Hah işte bir de derd-i maişet var. Yani geçim derdi yani ekmek kavgası yani geleceği bilmemek gibi. Bir gözün arkada sanki. Sevmeyi bildinse de, sevdiğin de yanındaysa, ne mutlu sana ah ki ne mutlu. Ne mutlu beraber öğrenmek, sevgi nedir aşk nedir. Onlardan daha şanslı daha bahtiyar var mıdır?
Sordukça sorasım geliyor. Hem yoklar bende cevaplar. Bilmiyorum bir işe yarar mı bu sevmek üzerine aklıma takılanlar?
Yasin Kara (xalo) 