Çok kelimeler gömdüm
Canı çıkmadan daha
Giden de gelmez bilirsin
Kötürüm bir umut, durur yanımda
Hepsine de şahittir
Birlikte kazdık tüm mezarları
Ölen kelimenin de taşı olmaz
Artık sala okuyorum kulaklarına
Belki değil senin adın
Sen hiç yaşamadın
Büyü! ölümüne büyü
Bir vadisi de eksiktir Attar’ın
Hangi can kuşunun kanadı
Kırılmaz ki nasırlı ellerimde
Umut da Züleyha’nın yadigarı
Yani rabbimin emaneti
Ölü doğana merhamet edip
Vuslat koydum ismini
Ölü doğana merhamet edilmez
Cenaze namazını bile
Kılmamış Attar belli ki
Soracaklar bana mahşerde
Ya can kimin emaneti?
Artık sala okuyorum kulaklarına
Aklımı da sen aldın gittin
Kimim ben bundan sonra
Ne koyayım ismimi
Ne olsun adım
Ben de sözümün eriyim
Neden söylemedi ki?
Yolu nerededir
Bulamayan bıraksın aklını zaten
Varan da kanatlarını yitirir
Neden söylemedi ki?
Çıkış neresidir
Dolandım kaldım
Aişe’nin kördüğümüne
Şems’in kanından içirin bana
Başka çaresi yok
Yoksa ölecek bütün kelimeler
Adımla birlikte
Beni de koyacaklar kabirlerine
Bir umut kalacak geride
Ondan başkası mı verir talkını
Bir şeytan bir de o
Kıyamete kadar
Otuz kuş eksik gökyüzünde
Sen de onların yalancısı
Beni bulmadan gidersen
Bir vadi eksik kalacak
Benzemeyecek
Hiç kimse birbirine
Önce beni bul
Sonra gidebiliyorsan git
Sesim çıkarsa adım namert olsun
Hem ömrüm uzun olur
Seni beklerim habersiz
Şeytanla birlikte
Yasin Kara (xalo) 
Yorum bırakın