Yasin Kara (xalo)

Kimin beceriksizliğiydi bu
Sen miydin suçlu ben mi?
Ölmeyen mi gidiyordu cehenneme
Yoksa öldüremeyen mi?
Yoksa aksi gibi
İkisi de mi zararda?
Kurşun kurşundur
Ne önemi var kaç aydı kaç yıl kaç saat
Bir ölüm sığdırır yılları saniyeye
Bir de şu hasretlere düşesi hasret
Keşkeyle pişmanlık aynı şey değilmiş anladım
Kırk kuyuya saklanmış ecel
Kimin ellerinde duruyor da çağırıp durur
Bu kimin sesi aklım başımdan gider
Cama çarpıp duran bal arısı gibi

Gençtim, toydum ondan sandım
Sen de öyleydin diye gemiler yürüttüm
Meğer ölümle yarışmanın ustalığı olmazmış
Kendimi kaç kere bir kenara bıraktım
Yol olayım dedim yoluna
Ne zaman büyüdün de bıraktılar elini
Yuva olayım kırık kanatlarına
Çiçeklerle barıştırayım dedim yüzünü
Ezberlenmiş gülüşlerini unutturmak
Çocuklar kurtarmak zamanın elinden
Kirli yanlarımı sende bulup
Beni sende seveyim istedim
Yoksa bana yar değil bu kalp
Ancak seni seversem olur
Göğsü genişler dünyanın
Ölü yaşlarıma inşirah düşer
Sular temizlenir, içimdeki cehennem söner
Geride kalmış günlere
Günebakan tohumları bırakırız
Sarardıkça güzelleşir, yaşlandıkça yaşarız
Bir adımız Yusuf olur bir adımız Züleyha
Müebbet eyvahlar kurtarırız.

İstedim de olur sandım
Kandırdı beni bir katil merhameti
Vuramadım
Tutundum sandım ellerine
Eline düşmeden ecelin
Birin bari açsaydı kapını
Her kapıyı çalmam ki, bilmez misin?
Can gibi saklarım ahımı
Her bekleyiş ayrı bir ahtır
Acı hatıralar sevmez birbirini
Yükümü bırakacak bir karanlık değil aradığım
Çaldığım her kapının talip oldum yüküne
Her cellada bir ömür sundum da aldım
Her ömrün binden birini

Bu su zaten bulanık, zaten taşkın
Can havli kuşatmış dört yanımı
Sırası mıydı aşkın?
Ne ben kaçtım, ne sen kovdun
Suçun yok ve suçu yok hiçbir keşkenin
Belki bir gün biri gelecek
Ve kapatacak açık bıraktığım bütün kapıları
Belki tuz belki kızgın demir
Belki de dünyanın en tatlı şeyidir
Kapansa da bütün yaralar
Senin yükün saklımdadır
Zaten böyle pişmanlık olur mu?
Sen mutlu olmadıkça
Azalmaz sırrımın yükü
Ben celladıma aşık olmadım, hayır
Suçu olmayan korkmaz ölmekten
Anladım ki yük, yükle taşınırmış
İnsan da yakılmaz sevmekten

Şimdi sen yoksun sanma
Özleyerek saklıyorum seni
Deme sakın kaç gündü kaç saat
Vurulmak başka ölmek başka
Yaralarım uyutuyor beni
Bu masallar benimdir, kurban benim
Bak yol gösteriyorum şurada hem
Hem kaybolmuş katil benim
Sen de sessiz sözsüz bir cellatsın
Ne adın var yeryüzünde
Ne de söylenecek günahın
Bizi bilmeyen de kudret nedir bilmez
Kötüsü olmaz hiçbir sabahın
Kuşlar göçsün, kalmadı gemim
Bir değeri de yok belki
Boş lakırdı sözlerim
Delirmedim, çekmedin bilemezsin mazursun
Haberin olur mu bilmem başka derdim yok
Sadece seni çok özledim.