Yasin Kara (xalo)

Nice seneler
Nice sıradan günler geçti
Hiç sırası değilken
Kim bilir, hayat ne zaman?
Hayat işte!
Kahveye alışmak gibi, hiç sevmezken
Cahil bir alime güvenmek
Ve şuursuz ellerin
Müddetini aşması gibi

Zaman doldu
Bundan sonra saymak yok günleri
Öyle sıradan işte artık
Günler diyorum, sıradan günler
Alışılmış özlem renginde
Ve ben bir küçük gemi olmaktan vazgeçip
Alıştırdım en sevdiğim şarkıları
Kim bilir beni ne halde bulursun
Elimde yabancı güller
Dilimde bozuk şiirler
Pervasız kalemlerle yazılmış sırtıma
Bir alim cehaletiyle
Çentik çentik nice seneler

Ne olacak ki?
Hem bahar gelmiş bak
Sular soğumuş, gökler yeşillenmiş
Hem çiçekleri öldürüyor bir çocuk
Her şey sılasına dönüyor yani
Herkes kendi evine
Sıcak bir huzur buluyor
Evsizler bile
Savaşlar çıkıyor
Sonra çiçek hırsızları
Çocukları öldürüyor
Denizleri kaynatıyor dikenli gemiler
Pahalıya yalan ve özgürlük satıyor
Yaşlı şişman kitaplar
Elini uzatıyor, yardım edecek gibi
Aldanmış çaresiz masallar
Yani herkes kendi işinde
Ve günler böyle geçiyor
Böyle sıradan

Ne olmuş hem
Yeniden kış gelecekse
Kar yağacaksa
Ve eskimiş mezarlar açılacaksa
Hem adetidir zamanın
Acı kahveler tatlanacaksa
Varsınlar yine enkaz koysunlar adını
Ne olsun
Hem biz terk edeceğiz evimizi
Siyah elbisemizi her giyişimizde
Matemle gülecek yüzümüz
Ve kitabına uymayan her uçuş
Kimsenin bilmediği hikayelerde
Buluşturack bizi
Yani böyle geçecek günler
Böyle sıradan

Ne olacaktı ki
Mektuplar yazacağım
Bir parça beyaz yelkene
Sahipsiz rüzgarlar dolanadursun
Parça parça birikecek bir yerde
Sen bu sırra sahip çık
Göm derinlere yavaş yavaş
Belki kırklara karışır
Ruhu ağır bir ayyaş
Çünkü ben hünerine sahibim
Sırları açık eden bir mahkumun
Duası maziyi güldürür
Hüneri firavunlara güneş
İşte böyle
Buçuk buçuk, çeyrek çeyrek
Pembe gözyaşı renginde
Sonrasını da kim bilir
Kafdağına uçacak kelimeler
Sıradan günler geçecek boyna
Nice seneler