Yasin Kara (xalo)

Güz rüzgarları esmeye geldi bu gün
Ağaçlar sırtını yasladı geceye
Akşam ezanı okundu toprak için
Sahiller perdeleri kapatacak birazdan
Dünyanın üzerine skûnet perdesi çekildi
Bozulmuş bağların sessizliği çöktü üstüne
Gençliği şimdi çıktı kapıdan bir delikanlının
Arkasından bakakaldı tanıdık bir bakışla
Birikmiş hesaplar yığıldı kapısına
Acı bir tebessüm hissetti yüzünde
Tam sırası gelmişken feryat etmenin
Nicedir bir kahır birikmişken
Suskunluk doldurdu kadehine
Güneşe müptela kuşları uğurladı
Selam söylyip senli diyarlara
Bir bahar ısmarladı beş kuruş veremeden
Rabbine sığınıp günahlarıyla
Kötürüm umtlarını avuttu
Bir mektup sevincindeki hüzünle
Çay koydu, sigara sardı
Üstüne hırka aldı, gönlüne sessizlik
Balkonda oturdu batan güneşe karşı
Bir şarkı tutturdu derinden
Bir hayal durdu başında
Kızıl bulutlar karardı
Güz rüzgarları yurt tuttu
Sular ısındı, taşlar üşüdü
Evlerin pencereleri kapandı
Pervaneler terk etti sokak lambalarını
Çay içti, ıslık çaldı, göğe baktı
Şeytanlar terk edince şehri
Bir yürümek tutturdu telaşsız
Boş sokaklara anlatmak için derdini
Biliyor musunuz dedi
Biliyor musunuz
Bu gün benim doğum günüm
Kim derdi ki yıllar sonra ben
Aşık ve yalnız bir adam olacaktım kocaman
Babamı anladım, çocukluğumu özledim
Beklemekle boğmadan
Aşkı da özgür bıraktım
Vazgeçtim hayatı anlamaya çalışmaktan
Bir yol tuttum bu yaşımda
Onu da Allah bilir
Kim geç kalmış kim gitmiş erken
Evet, yürümek korkutuyor
Hangi yol nereye çıkar bilmeden
Olsun, annemin duası var
Kardeşlerimin rüyası
Bir gün inmek vakti gelir elbet
Yorulsak da şu yokuşu çıkarken
Kim derdi devran dönecek
Kararsız çocuklar büyürken
Yürüdü sessizce
Bir sokaklar anladı derdini bir de rabbi
Bir banka oturdu dünyanın ucunda
Göğe baktı, denizi dinledi
Ve kimseye sezdirmeden gözünün yaşını
Kimseye görünmeden sessizce
Bir kenarından hayata karıştı
Özlemekten yorgun gönlüne
Derin ve soğuk bir nefes çekti
İyi ki doğdum dedi aynı gülüşle
İyi ki doğdum ve iyi ki sevdim seni