-
GÜZ RÜZGARLARI
Güz rüzgarları esmeye geldi bu gün Ağaçlar sırtını yasladı geceye Akşam ezanı okundu toprak için Sahiller perdeleri kapatacak birazdan Dünyanın üzerine skûnet perdesi çekildi Bozulmuş bağların sessizliği çöktü üstüne Gençliği şimdi çıktı kapıdan bir delikanlının Arkasından bakakaldı tanıdık bir bakışla Birikmiş hesaplar yığıldı kapısına Acı bir tebessüm hissetti yüzünde Tam sırası gelmişken feryat etmenin Nicedir…
-
KAFKA’NIN KAFESİNDE İSMET’İN SAKASI OLMAK
Gökten bir selam düştü göğün bir yerineToprak oldu, su oldu, söz olduİhanete tutundum sol yanıma yatarakSenden bir nazar düştü senden bir parçayaAteş oldu, nefes oldu, can olduKırıldı tutunacak dallarVe ben göğe yükseldimYeryüzünü peşime katarak Ayaklarımı tanıdımBir çöl büyümeye durdu göğün rahmindeGüneşten kaçılmaz olduTerk edilmiş bu şair gömleğiniBundan geçirdim sırtımaTenine değince insanoğlununYangına dururmuşLakin eğretidir üstümde Öyleyse…
-
KIRK YIL VE YEDİ GENÇ ÖMÜR
Ben ufkun ötesini düşürdüm gözümeBir yola düçar oldumHabire uzardı ömrümBir veresiye defterinde yazılıÖdenecek korkulara bedel Sahte ve öfkeli adamlarAğızları kilitsizKararmış kalplerBoyalı dalgalı saçlarNeyin sarısı bilmemBakmıyorlar bile yüzüme ÇocuktumKim sorsa büyüdüm dedimUzadı ömrüm muhtelif diyarlardaAtmadan bir adım öteye Olacağı belliydiVe bir aşk bağlandı boynumaBağlandı da sormadan kimim benSürükleyip götürdüBen yıllar yıllar sonraDizlerimi yaralı gördümNe kana bulanmaktadır…
-
VE OTUZUNDA BİR HAYAL KURMAK
Hayallerimi bir gün bir kadınGündüz vakti gülerek kendinden eminBir baskın sonu başından bozgunSordu ve teslim aldı, rüzgarlar üzgün Hani öyle dimdik durursun yaKararlı bakışlarından tanırlar seniLimanları dağıtan rüzgarlarEllerin koynundadır ve saçların savrulurKorku düşer gönlüne akıncılarınBiliyorum zamanı da düreceksinO zaman sana hayallerimi anlatacağım şimdi Yokta doğdum ben ve yoktan doğdularGecenin içinden geçip bulaşmadan yıldızaBeşiğime baş koyup…
-
ACEMİ BİR ŞİİR
Ben hala aynı pencerenin önündeyim Manzarası fabrikalar ve parmaklıklar Bir hatıra solumakta ciğerlerim Dökülmüş kahveler yarıda kalmış çaylar Kurumuş kitap sayfaları çevirir elim Havasız susuz bulutlar maziden bakar Güneş üçüncü defa doğdu korkuyorum Aynı yerden çıkar karanlık koridorlar Ben hala aynı pencerenin önündeyim Geçmiyormuş üzgünüm, hiç geçsin de demedim Unutmuş derlerse inan, adın çıkmadı ağzımdan…
-
YÜRÜMEK ZAMANI
Yürümek zamanı şimdiSırtımda taze bir mezarEllerimde ürkek kalemlerArdımda alacaklı bir ömür koyupUnutulmuş bir sözün peşine düşmekMukadder çığlıklar doldurdum heybemeSuları ve sözleri temizleyeceğim şimdiBir dağdan kor çalıpBir gökten demirDirilten kılıçlar döveceğim göğsümdeBen burada olmayacağımVe bu özlemi de götürüyorum yanımdaNeden dokunduğum yer çiçeklenir sanırsın?Ben şahların ve hanların neslindenimNe bırakmak yakışır bana ne durmakDoğuştan nasırdır kalbim ve dizlerimNasıl…
-
BİR SEVMEK TELAŞI – 2
Avuçlarında bir tutam karSevinç ve hayretle bir çocukDağlardan kurtulup koşmaya durmuşKıyametten hemen önceToprağa yeni değmiş gibi kökleriBuğday filizlerinin de ben doğduktan sonraGöğe kesilmiş şarkılarıZor zamanlar olurBirileri kapatıp gözleriniKörlerden iyi duyarVe her şeyin ortasından süzülüpBulanık bir renge boyanmışMaziden başka söz kalmayıncaYine de bir damla, bir katreBilmeden neye yararDalına da bir hıçkırık asar gibiGümüş bir çekicin altındaSessizce…
-
DİRİLMEK VAKTİ
Seni düşünmek bir telaş vaktiTaş yağar üzerimeKurumuş bir bataklık ortasındaGöğsümde bir darlıkAçlık korkusuyla birbirini yerkenGüleç yüzlü şeytanlarMahşer kurulur panayır yerineSırtlarında kalın urbalarKaybolmuş bir çocuğunArkasına saklanırım Kaçışan kurtlar görmesin beniÇöküp dizlerimin üzerineBaşımı koynuma alıpSeni düşünmek bir isyan vaktiKorkudan geçer geçmezBir hayret nöbeti parlarGözlerim kamaşırYüreğim çarparBir el uzanır uzaklardanYaralarına kül basmışTebessüm eder bilmedenYanmaya alışmışSeni düşünmek bir savaş…
-
ANLAMADIM NASIL OLDU
Güneşi çekip çıkardımBulutu tepip süpürdümUykuda bırakıp acıları doğruldumÇocuktumÖğrendimSevindim, ne güzelGörmedim çamurdanAnlamadım nasıl olduGün gitti Doğunca gün yenidenDünün aynısındanBilmeden uzağıYürüdüm yolun yarısındanÇiçek koktuPınar aktıGünden güneSaçım aktıUzağa vardımEvimi verdimBulamadım ama bildimAnlamadım nasıl olduYaş gitti Dönüp baktımEkip biçtimCan ardınaHesap kurdumYumruk sıktımGöğüs gerdimYürüdüm ileri boynaGel dedimGel de gör sen deMerhameti de gizli tutÇok düşüp kalktımDonandımGönendimAyrılıkmış hakikattenAnlamadım nasıl olduFer gitti…
-
BEN BU GÜN SENİ DÜŞÜNDÜM
Güneş öyle güzel aydınlatıyordu ki ovayı içimde asla unutulmayacak resimler çiziliyormuş, şimdi anlıyorum. Hava serinliğini bahar sıcaklığına terk etmiş. İçimde, sadece yaz tatilindeki çocuklarda görülebilecek, bir sevinç var ve ben farkında değilim. Babamın yüzündeki tebessüm geliyor aklıma. Gözlerimdeki hayreti fark etmiş ve hayatın tadını alacağı gün sonunda gelmiş. Çakıl taşından yapılmış yolun kenarında, kırıklarına aldırmadan…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
Yasin Kara (xalo) 