Yasin Kara (xalo)

Saçlarım dalgalanıyorYakamı topluyorumHava birden kararacakBirden bire olacak her şeyAkşam olmadan Korkuyorsun biliyorumBen de korkuyorumKeşke diyebilseydimBeraber korkalım gel diyeGüneş daha dönmeden tepedenBirden bire kararacak her şeyAnlıyorumÇok geçBir davaya tutunurum belkiRuhsuz bedenim çarpışsın cephelerdeBen bir sürgüne katılacağımYalınayak, dikenli vadilerdeBeni düşünme senBen yavaş yavaş gidememBir bakmışsınDünya başka bir yermişMerhamet tehlikelidir hemİyi adamlara da merhamet edilmez Daha ne kadar…

Tutsan beni, sarılsanBen varım desenSabretSenin ömrün uzundurBekle bakHayallerin ne kadar küçük YoruldumÇok yoruldumArtık daha çok ağrıyorÇoğaldı nöbetlerimDaha çok geliyor kaçmak içimdenÇoğalıyor kapılar her günBir ışık verBir ateş, bir sevinçTutunayım da kalkayımHiçbir şey de oynamasın yerindenRahatları bol olsunUykuları tatlıUfukları aydınlıkÖmürleri afiyet ve bereketliBu toprağa da bir sükunet ÇürüyorumTazelendir çilemiSözüm sözAma bir ateş ne olursunÖnce bir ateşBen…

Bir bayram yandı bir geceİsimsiz bir adamın korkak kalbindeHer adımıBir derviş kabrine denk gelirBilmez kuşların dilini de Sızı nedir?Şehre göçmüş ümmi kadınGözlerinden anlar sızısınıAşka düşmüş ahraz oğlununBölünür mü?Pişmanlığın zinciri var, zindanı varKaybetmenin çabasıHelak olan kavmininFaydasız feryadıTeselli edilir mi? Mümkün müydü belada yok demek?İşittikten sonra o hitabıZulüm mü, cehl mi, aşk mı?Ya neyin nesiBu ümitsiz korku?İtham…

Olmaz diyordum ben deYapamazsın diyenler hep haklıydıSen değiştiremezsinTaşkın bir nehrin yatağınıArkamda çölKarşı kıyıdır nefesin de vatanıHer seferinde ne işim varKöprüler neredeNe yapılabilirBir kazma kürekleYalnız adam kimin mezarını kazsınZamanın kumları örtmez mi cesetleriArkamda fırtınalar koparYolumda ölüm nöbetleriHer adımda sellerle yüzleşir bir umutSuyun talihi akmaktırBelki bir göle denk gelirim diyeHer seferinde bırakıp ellerimiDüşerim bir çingenenin peşineDüşünmeden hiçKazmak…

Karşı kıyıdan sensiz gelen seslerDünyaya alışamamışYaşlı bir adamın çabasıYarenlik ediyor Haddini bilmez sözlerimeAklımda fikrimdeBu dünyadan saymadığımBir siyah inciSırtımdaysa pişmanlığa müptelaUslanmaz bir çocukEdepli bir zahidin işiHızır da kim bilir nerededir Aşkı ne bilirim kiVuslatı ne bileyimİstanbul’a erken geldi kışYoksa yazmayı ne bileyimOkumak emredilmişkenSerçe yuvasıGöğüs kafesiAyrılık acıYar da zarafet demekYoksa cüreti ne bileyimAteş dumansız ve hünerliTalihe sabırsızımDosta…

Güzel sözler söylemek istiyorumGüzel ne demekse öyle Okyanusun ortasında bir gemiMevsim ve saatVe kaptanın yüreğiUmut koyulur her şeyin adıUnutmak gerek gizlediğiniBir peygamber nedametine tutunupSonra güneş ve sarıZehirsiz siyah üzümİnci, kalem ve utanmış bir tebessümSonra şehvetin öldüremediği merhametSonra umutları boyayan kirpiklerSonra filizlerin taşmasıİlk göz ağrısıİlk bozkır karasıSevmek gibi sözler söylemek istiyorumSevmek ne demekse öyle Keşke birbirinden…

Siyah bir nur düştü göğsüme bir günNe zor şeymiş İnsan olmakIşıksız ateşin sesi geliyor soluğumaAğlamak neden bu kadar zehirliUnutmak neden korkunçNerede birikeyim ey zamanNeresidir sarnıçKiminle gideyim Kömür dikilirken asaletleDerisi yüzülmüş elmasınGözyaşına mı kaldı sürülmek?Yanmak kime? Pişman olmuş bir kıyamettenGeriye ne kaldıysaGöğsümde taşırım yaftasınıHüzünle ve gururlaBir zaman dediğim gibiKora değil küle dönüyorumİstemem, büyümek buysaSinan’ın arkasından ağlayanYontulmamış…

Karanlık ve puslu benim yolumNe güzelVaatlerim yok ve sağırım vaatlereNe güzelYalnız korkarım kiBüyük hayallerim var Zayıf ve güçsüzümNe güzelSavunamam ve arayamam hakkımıNe güzelYalnız korkarım kiKalbimde merhamet var Fakir ve işsizimNe güzelPlanlarım ve evim yokNe güzelAma korkarım kiKimsede olmayan umutlarım var Yaşlıyım ve tecrübesizimNe güzelYorgunum ve hevesim de kırıkNe güzelYalnız korkarım kiUzun bir ömrüm var Faydasız…